Nowożytna Ostrołęka

"Złoty wiek Ostrołęki" - okres trwający 40 lat od 1526r. został zapoczątkowany poprzez wcielenie ziem Księstwa Mazowieckiego do Korony i oddania pod władanie królowej Bonie, która obsypała miasto licznymi przywilejami

Bona Sforza - drzeworyt z dzieła Decjusza De vetustatibus Polonorum

Nie obyło się jednak bez tragicznych wydarzeń. Rok 1563 przyniósł miastu dwie duże katastrofy – epidemię oraz pożar, który spustoszył większość budynków miasta. Ogień i zaraza zniszczyły praktycznie cały dorobek Ostrołęki, na który tak mozolnie pracowano w ciągu dwóch poprzednich stuleci. W 1571 r. kolejna epidemia spowodowała wyludnienie miasta i okolicznych wiosek. Tym samym krótkie czasy świetności dobiegły końca.

Ostrołęka szybko się otrząsnęła się z tych katastrof. Ponowny wzrost gospodarczy trwał do połowy XVII w., aż do roku 1656, kiedy to miasto zostało zaatakowane przez Szwedów. W czasach „potopu” Ostrołęka została prawie całkowicie zniszczona. Liczyła wówczas tylko 400 mieszkańców. Ożywienie gospodarcze nastąpiło pod koniec XVIII wieku.

W okresie insurekcji kościuszkowskiej rozwinęła się specyficzna gałąź przemysłu – burszytniarstwo. Bursztyn dostarczany był do Ostrołęki w dużych ilościach przez okolicznych Kurpiów. Dlatego też w 1798 roku w mieście powstała bursztyniarnia. W późniejszych latach produkty ostrołęckiej bursztyniarni znane były w całej Europie.Do czasów I wojny światowej miasto rozwinęło się nieco, ale nadal zostało małym, prowincjonalnym miasteczkiem na uboczu.

Bursztyn; zdjęcie: wikipedia

Po I wojnie światowej pierwsze 2 lata niepodległości były dla mieszkańców „walką o chleb i dach”, w dosłownym tego słowa znaczeniu. Straty wojenne w Ostrołęce obliczono na 75% (budynków i innego mienia). Dwudziestolecie międzywojenne upłynęło tu spokojnie (pomijając wojnę z bolszewikami). Miasto się rozwijało, koniunktura wzrastała a poziom życia szedł w górę.