Po zniszczeniach II wojny światowej Ostrołęka bardzo powoli wychodziła na prostą. Dopiero plan władzy centralnej który miał uprzemysłowić Polskę dał szansę na rozwój. Ostrołęka stała się miastem centralnym podregionu warszawskiego. W 1959r. powstały tu zakłady celulozowo-papiernicze które w przyszłości stały się jednym z największych w Polsce producentów celulozy (obecnie StoraEnso). Dwa lata później została uruchomiona budowa elektrowni, która - tak jak zakłady celulozowo-papiernicze - stała się jedną z ważniejszych w kraju. W kolejnych latach powstawały kolejne zakłady m.in. produkcji betonów komórkowych (obecny YTONG);mleczarnia a później proszkownia mleka;zakłady mięsne. Jak widzimy podczas PRL-u Ostrołęka prawdziwe podniosła się z kolan i stała się domem wielu ważnych zakładów istniejących do dziś.
1 czerwca 1975 roku, w związku ze nowym podziałem administracyjnym kraju, Ostrołęka awansowała do rangi stolicy nowego województwa ostrołęckiego, którą była aż do kolejnej zmiany podziału administracyjnego w 1990 roku.
 |
| Powódź w Ostrołęce, 1979r. |
Intensywny rozwój gospodarczy przyczynił się do napływu ludności do miasta. Swoją w tym zasługę miało też ustanowienie Ostrołęki stolicą województwa. W latach 1975-1998 ludność miasta wzrosła z 28 tysięcy, do aż 55 tysięcy, co jest wzrostem prawie dwukrotnym.
Na przełomie lat. 80. i 90. XX w. Ostrołęka było miastem wojewódzkim leżącym w samym centrum regionu, co dawało jej przewagę nad np. Wyszkowem czy Ostrowią Mazowiecką. Coraz więcej ludzi przyjeżdżało do Ostrołęki z okolicznych wsi w celu podjęcia pracy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz